Στην Ελλάδα, ο αριθμός των μη εργαζομένων (μητέρες, παιδιά, τρίτης ηλικίας, άνεργοι) είναι διπλάσιος του αριθμού εκείνων που εργάζονται. Κάθε εργαζόμενος, στον ιδιωτικό τομέα, με τα εισοδήματα και τους φόρους που πληρώνει, συντηρεί 2,8 άτομα του πληθυσμού που είτε δεν εργάζονται, είτε απασχολούνται στο Δημόσιο. Όλα τα παραπάνω προκύπτουν από τα στοιχεία στο εβδομαδιαίο δελτίο του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ) για τις τάσεις συρρίκνωσης και γήρανσης του ελληνικού πληθυσμού με τις ανάλογες δυσμενείς επιπτώσεις στο συνταξιοδοτικό σύστημα της χώρας.
Ειδικότερα, από τα 10,8 εκατ. πληθυσμού σήμερα, οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο είναι 806 χιλ., οι μισθωτοί στον ιδιωτικό τομέα 1,6 εκατ., οι ελεύθεροι επαγγελματίες, αγρότες, κ.λπ. 1,3 εκατ. και οι συνταξιούχοι γήρατος, θανάτου, αναπηρίας κ.λπ. 2,6 εκατ. (+150 χιλ. εκκρεμείς αιτήσεις συνταξιοδότησης).
Στα 9 εκατ. οι Έλληνες το 2050
Το 2050, οι Έλληνες θα είμαστε 9 εκατ. περίπου, ένας στους τρεις θα είναι 65 ετών και άνω, και 300.000 θα είναι άνω των 90 ετών. Την ίδια χρονιά θα αντιστοιχεί ένας εργαζόμενος για κάθε έναν συνταξιούχο, γεγονός που σημαίνει ότι η όσο το δυνατόν ομαλότερη μετάβαση στη συνταξιοδότηση προϋποθέτει προσωπική αποταμίευση (για να συμπληρώνεται η πενιχρή σύνταξη) και καλή υγεία (για να αξιοποιούνται οι ευκαιρίες απασχόλησης).
Ισχυρές πιέσεις στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης τις επόμενες δεκαετίες
Με βάση τα δεδομένα αυτά, το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και προστασίας θα δεχθεί ισχυρές πιέσεις τις επόμενες δεκαετίες, υποστηρίζει ο ΣΕΒ, προσθέτοντας ότι: «Η αντιστροφή των δυσμενών δημογραφικών δεδομένων προϋποθέτει τη μεγαλύτερη συμμετοχή των γυναικών, των νέων στην αγορά εργασίας, πολιτικές για επιλεκτική μεταναστευτική πολιτική καθώς και ενεργό γήρανση. Αυτό, όμως, προϋποθέτει ένα περιβάλλον δυναμικής ανάπτυξης που θα δημιουργεί, μέσω ιδιωτικών επενδύσεων, υψηλή ζήτηση για απασχόληση, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι τεχνολογικές εξελίξεις που έρχονται θα δημιουργήσουν ασυνέχειες στην αγορά εργασίας, καθώς και ανάγκες για διαφορετικό μίγμα εξειδικεύσεων των εργαζομένων».
Ο ΣΕΒ προβάλλει τρεις προτάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος, οι οποίες είναι:
- επαναπατρισμός Ελλήνων της διασποράς (αναστροφή brain drain) και υποδοχή μεταναστών με εξειδικευμένες δεξιότητες,
- στήριξη της ελληνικής οικογένειας με στόχο την αύξηση του ρυθμού γεννήσεων και
- ενεργός γήρανση ώστε να πάψει το συνταξιοδοτικό σύστημα να τιμωρεί συνταξιούχους που δουλεύουν, περικόπτοντας τη σύνταξή τους και ενθαρρύνοντας έτσι την παράνομη εργασία.
Υπερφορολόγηση
Επιβάλλεται, καταλήγει ο Σύνδεσμος, να αλλάξει η λανθασμένη πρακτική της υπερφορολόγησης των πάντων, που οδηγεί την οικονομική δραστηριότητα στη μαύρη οικονομία (φοροδιαφυγή, λαθρεμπόριο, κλπ.). Θα πρέπει να γίνει εθνικός στόχος μέσα από ένα πλέγμα πολιτικών πρωτοβουλιών, ο πληθυσμός της χώρας να αυξηθεί σημαντικά μέχρι το 2030 ώστε να αναστραφεί υπέρ των νέων η κατανομή του πληθυσμού.
