Υδραυλικά-Εγκαταστάσεις-Επισκευές-Βουλώματα-Ξεβουλώματα ο… Μπάμπης

Υδραυλικά-Εγκαταστάσεις-Επισκευές-Βουλώματα-Ξεβουλώματα ο… Μπάμπης

Για άλλη μια φορά, δεν το άκουσα το ξυπνητήρι! Που να πάρει, πάλι 7 πήγε η ώρα! Ποιος τον ακούει τώρα τον μάστορα! Κι έχει μια αγριοφωνάρα ο αθεόφοβος! Και μια χερούκλα… να με το συμπάθειο! Σωστό κουπί! Πλύσου, ντύσου, καβάλα το παπί και σφαίρα για το μαγαζί! «Υδραυλικά-Εγκαταστάσεις-Επισκευές-Βουλώματα-Ξεβουλώματα ο… Μπάμπης»! Εκεί δουλεύω αγαπητό mikromeseos.gr.

«Κάτσε να μάθεις, την άνοιξη μπαίνεις στρατό, και είναι άλλο να παρουσιαστείς υδραυλικός κι άλλος παλιοφάνταρο! Μόλις απολυθείς, βλέπουμε!»

Τι δουλεύω, δηλαδή… μαθαίνω! Τι μαθαίνω, δηλαδή… βοηθάω το αφεντικό, τον κυρ-Χαραλάμπη, που κάθεται όλη μέρα και κλαίει τη μοίρα του! Από πέρσι το καλοκαίρι έχει ν’ αναλάβει οικοδομή ο μάστοράς μου! Με κανά καζανάκι τη βγάζουμε και με κανένα ξεβούλωμα! Δράμα η κατάσταση! Κι όπως καταλαβαίνετε, δε μιλάμε για μεροκάματο, αλλά για χαρτζιλίκι! Τελοσπάντων, μέχρι να πάω φαντάρος, καλά είναι! Έτσι μου λέει ο πατέρας μου! «Κάτσε να μάθεις, την άνοιξη μπαίνεις στρατό, και είναι άλλο να παρουσιαστείς υδραυλικός κι άλλος παλιοφάνταρο! Μόλις απολυθείς, βλέπουμε!»

Σιγά κυρά μου, θα με σκοτώσεις! Που πας ν’ αλλάξεις λωρίδα χωρίς φλας! Στο χωράφι στο ‘δώσαν το δίπλωμα; Πάρτα να μην στα χρωστάω, μωρή θεια! Τι τρελή κίνηση είναι αυτή σήμερα, ρε παιδάκι μου; Κι έχω αργήσει και 40 λεπτά! Θα με φυτέψει ο μάστορας! Επιτέλους, νάτο το μαγαζί! Τι στο καλό έγινε σήμερα κι ήταν όλοι οι δρόμοι πηγμένοι; Θα με κυνηγάει με κανένα χαλκοσωλήνα πάλι το αφεντικό!

«Συγγνώμη που άργησα, αφεντικό!», είπα μπαίνοντας από την πόρτα, προετοιμασμένος για την τέλεια καταιγίδα!»

«Καλώς τον λεβέντη μου!» «Καλώς το καμάρι μου!» «Καλώς τον αρχιβοηθό μου, το στήριγμα μου!». «Πάει του σάλεψε απ’ την αναδουλειά του κυρ Μπάμπη», σκέφτηκα, μπαίνοντας στο μαγαζί! «Συγγνώμη που άργησα, αφεντικό!», είπα μπαίνοντας από την πόρτα, προετοιμασμένος για την τέλεια καταιγίδα! Αλλά ο μάστορας, περιέργως, συνέχισε στο ίδιο βιολί: «φτιάξε μια φραπεδιά λεβέντη μου να πιεις! Φτιάξε μου και μένα μία κι έλα να τα πούμε! Σήμερα είναι μεγάλη μέρα! Να, πάρε κι ένα τσιγάρο! Σήμερα είναι η 1η σου και η 1η μου απεργία!»

«Τι απεργία, ρε μάστορα, αφού είσαι αφεντικό; Γιατί απεργείς;», ρώτησα απορημένος, προσέχοντας πάντα μη μου ‘ρθει και κανάς νιπτήρας στο κεφάλι! Γιατί ήμουνα σίγουρος πως το αφεντικό με δούλευε! Άλλωστε, ο κυρ Μπάμπης δεν είναι και ο άνθρωπος που θα έλεγες και αριστερό, μάλλον το αντίθετο!

Ο μάστορας όμως, μού πρόσφερε τσιγάρο. Άναψε 1 κι αυτός. Ρούφηξε μία γερή τζούρα και ξεκίνησε να λέει: «καλύτερα απεργία, αγόρι μου, παρά ανεργία! Έτσι όπως τα πάνε τα πράγματα αυτοί, με φορολογίες, με ασφαλιστικά, με χαράτσια, με POS και μ’ άλλα κερατιάτικα, θα μας το κλείσουν και κανονικά το μαγαζί! Οπότε, καλύτερα απεργία, παρά ανεργία! Σήμερα, θα κατεβούμε στην πορεία!».

 

Θέλεις να δημοσιευτεί η δική σου ιστορία

Βάλε το e-mail σου και γράψε μας τη δική σου ιστορία!



 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλούμε συμπληρώστε το σχόλιο σας!
Παρακαλούμε συμπληρώστε το όνομα σας εδώ