«Θα τα βάλω όλα μπουρλότο να γλυτώσω ρε γαμώτο»!

Θα τα βάλω όλα μπουρλότο να γλυτώσω ρε γαμώτο!

Αγαπητό mikromeseos.gr είμαι ένας από τους καινούριους αναγνώστες σου, αλλά ήδη έχω καταλάβει πως ενδιαφέρεσαι για μας τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες. Μ’ αρέσει να διαβάζω τις ειδήσεις που ανεβάζεις, ιδίως αυτές με τις ιστορίες και τις καταγγελίες που σου στέλνουν οι ταλαίπωροι επιχειρηματίες. Δυστυχώς, σ’ αυτή τη χώρα που υπεραγαπάμε, αλλά δε μοιάζει να ενδιαφέρεται στο ελάχιστο για μας τους αγωνιστές της ελληνικής οικονομίας, επιβιώνεις μόνο με μεγάλες δόσεις υπομονής και χιούμορ. Τις προάλλες, έτυχε να διαβάσω την ιστορία ενός ψαρά που χτυπημένος από τη μεγάλη οικολογική καταστροφή στο Σαρωνικό, έλεγε πως θα κλείσει το ψαράδικο που διατηρεί και θ’ ανοίξει βενζινάδικο!

Αυτή η ιστορία ήταν η αφορμή για να σου γράψω κι εγώ για τη δική μου περίπτωση καθότι βενζινάς. Μαζί με τον αδερφό μου διατηρούμε ένα πρατήριο υγρών καυσίμων κι όπως όλοι οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, όπως όλοι οι Έλληνες δηλαδή, βιώνουμε βαριά την κρίση στο πετσί μας.

«Αλλά φίλε, επ’ ουδενί  μην ανοίξεις βενζινάδικο!»

Ε, λοιπόν φίλε ψαρά, ξέρω πως οπλισμένος με μπόλικο χιούμορ παρά τις δυσκολίες που βιώνεις, έστειλες την ιστορία σου! Αλλά φίλε, επ’ ουδενί  μην ανοίξεις βενζινάδικο! Ο κόσμος φίλε μου, όπως κι εσύ θα γνωρίζεις από προσωπική πείρα, δεν βάζει πια βενζίνη στο αμάξι του! Ποιο αμάξι του δηλαδή, που οι περισσότεροι τσακισμένοι από τους φόρους και τα χαράτσια έχουν καταθέσει ή πρόκειται να καταθέσουν πινακίδες. Τέρμα λοιπόν οι βόλτες που κάναμε παλιά! Τότε τις εποχές που ακόμη οι αγελάδες ήταν παχιές και βγάζαν γάλα! Ένα το κρατούμενο!

Δύο τα κρατούμενα. Ο κόσμος τα τελευταία χρόνια δε βάζει  ούτε και πετρέλαιο. Ο κοσμάκης έχει ψοφήσει από το κρύο, και λογικό αφού δεν του περισσεύουν τα λεφτά για να βάλει λιγάκι «μαυροζούμι» στη δεξαμενή να ζεσταθούν τα κοκαλάκια του. Ο λαουτζίκος ψάχνει τη λύση σε σόμπες και ηλεκτρικές θερμάστρες! Κι ο λογαριασμός της ΔΕΗ απογειώνεται κι ύστερα τραβάει τα μαλλιά του. «Σάμπως πληρώνει κανένας το ρεύμα;», θα μου πεις, και με το δίκιο σου!

«Οι τελευταίοι πρέπει να χρεώνεις είμαστε εμείς οι βενζινάδες»

Όπως και με το δίκιο σου θα πεις πως για όλα αυτά φταίνε που οι τιμές στα καύσιμα έχουν φτάσει στο Θεό. Σύμφωνοι, φίλε μου, αλλά οι τελευταίοι πρέπει να χρεώνεις είμαστε εμείς οι βενζινάδες. Δυστυχώς και για σας που πληρώνετε τόσα το λίτρο και για μας που μας αντιστοιχούν μόλις λίγα σεντς του ευρώ. Κι όταν λέω λίγα, εννοώ λίγα! Λιγότερα κι από τα δάχτυλα του ενός χεριού στο λίτρο. Κι αυτά τα «ψιχουλάκια» μπαίνουν στην τσέπη μας κι αμέσως ξαναβγαίνουν. Για να πληρωθούν οι υποχρεώσεις τις επιχείρησης! Φόροι, χαράτσια κι άλλα κέρατα κι αμέσως εξαφανίζονται. Κι όσο για κέρδος. Ποιο κέρδος; Αντιός αμίγκος κι άστα λα βίστα μπέιμπι. Είμαστε έτοιμοι για εξολόθρευση!

«Μέσω του ανταγωνισμού στην αγορά, βγάζουμε ο ένας το μάτι του άλλου. Κι άλλοι είναι που πλουτίζουν»

Αποτέλεσμα, αφενός τον κοσμάκη τον έχει φάει ο ποδαρόδρομος και το αγιάζι κι αφετέρου τα πρατήρια καυσίμων κλείνουν το ένα μετά το άλλο! Ο κόσμος δε γνωρίζει κι ούτε οφείλει να γνωρίζει και κατηγορεί για αισχροκέρδεια εμάς τους βενζινάδες. Αλλά εμείς φίλε μου είμαστε ο τελευταίος τροχός της αμάξης! Εμείς καθημερινά αγωνιζόμαστε να έχουμε τις καλύτερες τιμές. Και μέσω του ανταγωνισμού στην αγορά, βγάζουμε ο ένας το μάτι του άλλου. Κι άλλοι είναι που πλουτίζουν. Το κράτος που παίρνει με το φόρο τη μερίδα του λέοντος και οι πετρελαϊκές. Εμείς οι πρατηριούχοι προσπαθούμε να βγάλουμε από τη μύγα ξύγκι, φίλε μου. Αλλά δυστυχώς όσο κι να την πατάμε δε βγαίνει τίποτις.

Βέβαια θα μου πεις υπάρχει και το λαθρεμπόριο. Σωστά, η πιάτσα έχει μπόλικους κακούς επαγγελματίες που αισχροκερδούν! Κι είμαστε εμείς οι πρώτοι που παλεύουμε για να τους αποβάλλουμε από την αγορά! Αλλά και πάλι δεν είναι οι βενζινάδες που το ‘χουν στήσει το μεγάλο κόλπο. Το καταλαβαίνεις κι αυτό, πιστεύω, φίλε μου!

«Πάντα στο στόχαστρο ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας, ο μικρός ο βενζινάς που πάει για το μεροκάματο ή νυχτοκάματο του τρόμου»

Για να σταματήσει αυτή η μάστιγα πρέπει να γίνουν πολλά. Κι αυτοί που πρώτοι οφείλουν να ρίξουν τη γροθιά στο μαχαίρι δεν είναι οι βενζινάδες! Εμείς οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δε σταματάμε να ελπίζουμε πως κάτι θα διορθωθεί. Αλλά όπως φάνηκε και με την τελευταία τροπολογία του υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών, μόνο ημίμετρα, υποσχέσεις και κωλοτούμπες! Και ποιος στήνεται στον τοίχο για εκτέλεση καθημερινά; Καλά το κατάλαβες, φίλε μου! Πάντα στο στόχαστρο ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας, ο μικρός ο βενζινάς που πάει για το μεροκάματο ή νυχτοκάματο του τρόμου. Που ότι βγάζει κινδυνεύει να του το αρπάξουν οι λήσταρχοι του κράτους. Και μετά το κράτος παραμονεύουν και οι άλλοι λήσταρχοι. Αυτοί που με πιστόλια και μαχαίρια έχουν ταράξει στις ληστείες τα βενζινάδικα.

«Γιατί τι άλλο είναι από χάνος, που δουλεύει σαν το σκυλί και δε βγάζει ούτε να φάνε τα παιδιά του»

Και μένει ο βενζινάς, που ‘χει κάνει και την όποια επένδυση από την τσέπη του και που δε βγάζει να είναι διαρκώς ένα βήμα από το λουκέτο! Κι έως να ρθει το αναπόφευκτο, μένει να κοιτά τις μάνικες και τις αντλίες σαν το χάνο. Γιατί τι άλλο είναι από χάνος, που δουλεύει σαν το σκυλί και δε βγάζει ούτε να φάνε τα παιδιά του.

Τελοσπάντων, τα πράγματα είναι χάλια και για μας τους πρατηριούχους! Όπως είναι χάλια και για όλες τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Αλλά δε χάνουμε την ελπίδα μας. Δε χάνουμε το χιούμορ μας. Όπως όλοι οι Έλληνες, έτσι κι εμείς θα παλέψουμε να βγούμε από την κρίση και θα τα καταφέρουμε. Συχνά βάζω στον αδερφό μου και συνέταιρό μου, όταν έχει τις μαύρες του και τον έχει πάρει από κάτω που πάει άπατα η δουλειά, ένα τραγουδάκι στη διαπασών! «Θα τα βάλω όλα μπουρλότο, να γλυτώσω ρε γαμώτο!», λέει το άσμα και ο μπράδερ αμέσως χαμογελά και σταματά να κλαίει τη μοίρα του. Κεντρική ιδέα, μην τα παρατάτε φίλοι μου Έλληνες κι επιχειρηματίες! Κι εσύ φίλε μου ψαρά, μην κλείσεις το ψαράδικο! Θα τα καταφέρουμε!

 

Θέλεις να δημοσιευτεί η δική σου ιστορία

Βάλε το e-mail σου και γράψε μας τη δική σου ιστορία!



 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλούμε συμπληρώστε το σχόλιο σας!
Παρακαλούμε συμπληρώστε το όνομα σας εδώ