Για να ανταποκριθεί ο Έλληνας στις απαιτήσεις του κράτος θα πρέπει να εργάζεται 7 μήνες το χρόνο!!! Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου ζούμε για να δουλεύουμε… προκειμένου να πληρώνουμε τις υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές και τους παράλογους φόρους που εκτοξεύτηκαν την τελευταία διετία.
Το κράτος αυτή τη φορά ξεπέρασε τα όρια , αφαιρώντας το 55% του καθαρού εισοδήματος του νοικοκυριού μέσω της Εφορίας και των ασφαλιστικών ταμείων το
Το αντίστοιχο ποσοστό πέρυσι ήταν 51,6%, το 2015 βρισκόταν στο 48,95%, το 2009 στο 40,08% και το μακρινό 2006 στο 38%.
Χρόνο με το χρόνο το ποσοστό ολοένα και μεγαλώνει
Σε ρόλο συνεταίρου είναι η κυβέρνηση η οποία εξαιτίας της εξοντωτικής πολιτικής φόρων και εισφορών που ακολουθεί θα αναγκάσει φέτος τον μέσο εργαζόμενο να δουλέψει για επτά ολόκληρους μήνες, δηλαδή μέχρι και τον Ιούλιο, μόνο και μόνο για να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις του σε Εφορία και Ταμεία.
Από τις 188 ημέρες του χρόνου που εργάστηκε πέρυσι προκειμένου να καλύψει τις φορολογικές και ασφαλιστικές οφειλές, φέτος, εξαιτίας του μπαράζ νέων μέτρων, υπολογίζεται ότι για τον ίδιο σκοπό θα χρειαστεί 203 ημέρες δουλειάς δηλαδή ένα δεκαπενθήμερο παραπάνω.
Από την 6η χειρότερη θέση που κατείχε πέρυσι η Ελλάδα , πλέον στη 3η χειρότερη της Ευρώπης
Από το 2009 που άρχισε η κρίση έως σήμερα, μέχρι και το 2017, οι πολίτες εργάζονται κάθε χρόνο όλο και περισσότερες ημέρες συγκριτικά με τον προηγούμενο για να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους στο κράτος. Την τελευταία διετία ωστόσο η κατάσταση έχει γίνει ανεξέλεκτη. Δεν είναι τυχαίο ότι το 94% των μέτρων που ελήφθησαν φέτος αφορά τα έσοδα (αυξήσεις φόρων και εισφορών) και μόλις το 6% το σκέλος της περιστολής δαπανών.
Ως προς τον αριθμό των ημερών που πρέπει κανείς να δουλέψει για να ανταποκριθεί στις φορολογικές και ασφαλιστικές του υποχρεώσεις, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των παραπάνω , η χώρα μας κατέκτησε την 3η θέση. Η τάση δείχνει ότι στην κατάταξη των 28 χωρών-μελών της ΕΕ στο τέλος του χρόνου θα βρισκόμαστε πίσω μόνο από τη Γαλλία και το Βέλγιο αν και είναι θέμα χρόνου να τους ξεπεράσουμε και αυτούς.
Τα αποτελέσματα αυτά είναι από τη φετινή έρευνα του Κέντρου Φιλελευθέρων Μελετών Μάρκος Δραγούμης (ΚΕΦΙΜ), αναφορικά με την πολυπόθητη ημέρα φορολογικής ελευθερίας, δηλαδή τη στιγμή εκείνη του χρόνου όταν ο μέσος φορολογούμενος σταματά να αποδίδει το εισόδημά του στο κράτος και αρχίζει να το διαθέτει για τις δικές του ανάγκες.
Για αυτό το χρόνο, η ημέρα αυτή δεν έχει ακόμη φτάσει, αφού απομένουν ακόμη 25 ημέρες μέχρι να διώξουμε από πάνω μας τα δεσμά των φόρων και των εισφορών.
Η αναμενόμενη ημέρα είναι η 23η Ιουλίου, έναντι της 6ης Ιουλίου πέρυσι, της 27ης Ιουνίου το 2015, της 27ης Μαΐου το 2009 και της 22ας Μαΐου το μακρινό 2006.
Η ατελέσφορη οικονομική πολιτική φόρων και εισφορών που ακολουθεί πιστά την τελευταία διετία η κυβέρνηση, αποτελεί μία ακόμη απόδειξη για την υπερφορολόγηση ενώ ακόμα αποδεικνύεται πόσο βλάπτεται η παραγωγική εργασία .
Νίκος Ρώμπαπας: Η ημέρα φορολογικής ελευθερίας θα ερχόταν κάπου μέσα στον Αύγουστο
Ο εκτελεστικός διευθυντής του ΚΕΦΙΜ, Νίκος Ρώμπαπας σχολιάζει «Αν μάλιστα κατάφερνε να εισπράξει όλους τους φόρους που έχει εγγράψει στον προϋπολογισμό, τότε η ημέρα φορολογικής ελευθερίας θα ερχόταν κάπου μέσα στον Αύγουστο», οι Ελληνες θα πρέπει να εργαστούν δύο επιπλέον μήνες σε σχέση με το 2009 προκειμένου να πληρώσουν το κράτος.
Οι άνεργοι πληρώνουν διά των έμμεσων φόρων τη λειτουργία του όπου τα τελευταία χρόνια καταλαμβάνουν ένα ποσοστό μεταξύ 19% και 21% του εισοδήματος του μέσου φορολογουμένου, έναντι 14,3% το 2009.
Σε 20,41 δισ. ευρώ θα ανέλθουν φέτος οι άμεσοι φόροι και αντιστοιχούν στο 14,39% του Καθαρού Εθνικού Εισοδήματος, απομυζώντας 53 ημέρες εργασίας, έναντι 47 πέρυσι.
Οι έμμεσοι φόροι έχουν προϋπολογιστεί σε 26,4 δισ. ευρώ, αντιστοιχούν σε 18,6% του Καθαρού Εθνικού Εισοδήματος και σε 68 ημέρες εργασίας.
Τα στοιχεία για τις ασφαλιστικές εισφορές είναι εξοφρενικά . Μετά τον νόμο Κατρούγκαλου, οι εισφορές που θα πληρώσουμε φέτος υπολογίζονται σε 31,96 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 22,53% του Καθαρού Εθνικού Εισοδήματος ή σε 82 ημέρες εργασίας, έναντι 64 ημερών πέρυσι.
Ένας μήνας χαμένος..
Αν και μετά το πρώτο Μνημόνιο οι πολίτες πληρώνουν όλο και περισσότερα για φόρους και εισφορές, παρατηρείται την τελευταία τριετία υπερβολικές επιβαρύνσεις. Οι επιπλέον ημέρες δουλειάς που δώσαμε σε φόρους και εισφορές έφτασαν τις 4 το 2015, για να ανέλθουν σε 9 το 2016 και να φτάσουν τις 15 φέτος.
Ο αντιπρόεδρος της ΝΔ Αδωνις Γεωργιάδης, που ήταν παρών στην παρουσίαση της μελέτης αναφέρει τα εξής «Χάσαμε φέτος ακόμη ένα δεκαπενθήμερο από τη ζωή μας εξαιτίας της κυβερνητικής πολιτικής»,
Ενώ η Μιράντα Ξαφά, επιστημονική σύμβουλος του ΚΕΦίΜ επισήμανε, «Ας μη μας κάνει εντύπωση το σημερινό μέγεθος της φοροδιαφυγής ή ότι οι φορολογούμενοι επιλέγουν άλλες φορολογικές κατοικίες, όταν για κάθε 100 ευρώ απόδειξη παροχής υπηρεσιών, το κράτος εισπράττει πλέον από 60 έως 82 ευρώ. Μάλιστα λόγω του μεγέθους του Δημοσίου, της υπερφορολόγησης και του κρατισμού, η ελληνική οικονομία θεωρείται διεθνώς «ανελεύθερη». Καταλαμβάνει μόλις την 138η θέση ανάμεσα σε 180 χώρες, σύμφωνα με τον Index of Economic Freedom του Heritage Foundation.
Δεν υπάρχει κέρδος
Οι υπηρεσίες που λαμβάνουν οι πολίτες είναι ελάχιστες αναλογικά με το φορολογικό βάρος που επωμίζονται, η ανταποδοτικότητα των φόρων είναι εξαιρετικά χαμηλή. Δεν είναι τυχαίο ότι σύμφωνα με την έκθεση World Economic Forum (2017), η Ελλάδα κατατάσσεται τελευταία ανάμεσα στις 30 ανεπτυγμένες οικονομίες όσον αφορά τους δείκτες κοινωνικής προστασίας, παροχής δημοσίων αγαθών και υπηρεσιών.
Χαμηλή θέση επίσης για την Ελλάδα ,σχετικά για την εκπαίδευση και κατάρτιση (προτελευταία θέση), όπως και για την παροχή βασικών υπηρεσιών και υποδομών (τελευταία θέση).
Για όσους δεν γνωρίζουν, η Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας (Tax Freedom Day) καθιερώθηκε το 1947 από το Ίδρυμα Φορολογικών Ερευνών (Tax Foundation) της Ουάσιγκτον.
Όλα τα επίσημα εισοδήματα συμπεριλαμβάνονται στον υπολογισμό καθώς επίσης και όλα τα ποσά που εισπράττει το κράτος τα οποία θεωρούνται φόροι είτε προς την κεντρική είτε προς την τοπική διοίκηση.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα στοιχεία για τις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης προέρχονται από μελέτη του γαλλόφωνου Institut Economique Molinari, που ακολουθεί μέθοδο παρεμφερή με αυτήν του ΚΕΦιΜ, ενώ για τα στοιχεία του 2017, χρησιμοποιήθηκε έκθεση του φετινού προϋπολογισμού.
