Καθημερινά διαβάζουμε για τροχαία ατυχήματα και δυστυχήματα στους ελληνικούς δρόμους. Κάθε λίγο και λιγάκι τραβάμε τα μαλλιά μας για τους ανθρώπους που τραυματίζονται σοβαρά ή και χάνουν τη ζωή τους. Φταίει η ανύπαρκτη οδική παιδεία του Έλληνα. Φταίνε και οι σκοτούρες στο μυαλό των οδηγών. Φταίνε και οι κάκιστοι δρόμοι. Όμως εγώ ως μικρομεσαίος επιχειρηματίας του κλάδου, διατηρώ συνεργείο αυτοκινήτων σ’ ενα σχετικά καλό προάστιο της Αθήνας, ένα έχω να πω από την πλευρά μου. Φταίει πάνω απ’ όλα η ανέχεια των Ελλήνων και θα σας πως τι εννοώ.
«Ποτέ ο έλληνας οδηγός δεν ήταν τόσο σφιχτός με τ’ αμάξι του»
Έχω το μαγαζί μου εδώ και περίπου 25 χρόνια κι έχω επιβιώσει σε πολύ δύσκολες περιόδους. Ο κλάδος έχει μυριάδες προβλήματα και οι επιχειρηματίες, όπως άλλωστε κι όλοι οι Έλληνες, τα βγάζει δύσκολα πέρα. Ποτέ ξανά όμως ο έλληνας οδηγός, κι έχω γνωρίσει πολλούς και ως ιδιοκτήτης συνεργείου και πριν ως μάστορας αλλού, δεν ήταν τόσο σφιχτός και δυσκοίλιος οικονομικά με τ’ αμάξι του. Παλιά το αμάξι ο Έλληνας το ‘χε καλύτερα από τη γυναίκα, τι λέω απ’ τη γυναίκα- καλύτερα απ΄ τη γκόμενα το ‘χε! Να σου τα αξεσουάρ, οι εξατμίσεις, οι αεροτομές, οι ζάντες κτλ κτλ, οι βελτιώσεις, τα τουρμπίσματα, τα χαμηλώματα κτλ κτλ.
Τώρα πια, σταθεροί μου πελάτες, που έχουμε αναπτύξει προσωπική σχέση εδώ και χρόνια, φέρνουν το αμάξι τους για επισκευή όχι στο παρά πέντε αλλά στο και μισή. Και το πρώτο που με ρωτάνε είναι η τιμή. «Πόσο θα πάει μάστορα λένε» και «Κάνε ό,τι καλύτερο μπορείς γιατί δεν υπάρχει μαντήλι για να κλάψουμε!». Πρώτα παίζει ρόλο το πόσο θα κοστίσει και μετά η ίδια η επισκευή και η ασφαλής οδήγηση. Από τα 10, ας πούμε, προβλήματα που θα έχει το όχημα, καταλήγουν να φτιάξουν τα πιο άμεσα απλά για να κινείται το αυτοκίνητο. Δεν υπολογίζουν τον κίνδυνο, παρά μόνο τα ευρώπουλα!
«Τις περισσότερες φορές, για τις περισσότερες ζημιές δέχομαι καθαρά συμβολική αμοιβή και τ’ ανταλλακτικά»
Δε σας κρύβω πως σαν υπεύθυνος μάστορας, κάνω τα πάντα για να παραδώσω τ’ αμάξια στην καλύτερη δυνατή κατάσταση. Σκόντο από ‘δω, σκόντο από ‘κει, προσπαθώ καθημερινά να ψήνω τους πελάτες μου να φτιάξουν τα αμάξια τους, στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Τις περισσότερες φορές, για τις περισσότερες ζημιές δέχομαι καθαρά συμβολική αμοιβή και τ’ ανταλλακτικά, μόνο και μόνο για να είναι σε θέση οι πελάτες μου να φτιάχνουν τ΄αμάξι τους και να μη σκοτώνονται στους δρόμους. Και για καινούρια και γνήσια ανταλλακτικά ούτε λόγος, μόνο για μεταχειρισμένα και ημιτασιόν μιλάμε πάντα. Όλα τα υπόλοιπα ο έλληνας οδηγός τα θεωρεί πια απλησίαστα και πολυτέλειες!
«Για του λόγου το αλήθές, αρκεί να κοιτάξει κανείς τα λάστιχα των αυτοκινήτων»
Συζητάω και μ’ αλλους επαγγελματίες του κλάδου κι αυτοί μου λένε τα ίδια. Για του λόγου το αλήθές, αρκεί να κοιτάξει κανείς τα λάστιχα των αυτοκινήτων. Δεκαετίας και βάλε! Τα μόνα καινούρια είναι κάτι κινέζικες μάρκες που δεν τις ξέρει ούτε η κινέζα μάνα τους κι ας κάνει εδώ και δεκαετίες μόνο ένα παιδί! Ακόμα κι αυτό, τη σωστή κι έγκαιρη αλλαγή ελαστικών, που θεωρείται στοιχειώδες για την οδική ασφάλεια, οι οδηγοί σκέφτονται και το κάνουν. Και πως να το κάνουν, όταν το πορτοφόλι τους είναι αδειανό. Σκέψου λοιπόν για άλλα προβλήματα που δε φαίνονται με την πρώτη ματιά. Για μηχανολογικά, για το σύστημα διεύθυνσης, τα φρένα, τις αναρτήσεις και πάει λέγοντας.
«Έρχονται και μου ζητούν τα απολύτως απαραίτητα, μόνο και μόνο για να μην κοπούν στον τεχνικό έλεγχο»
Τους περισσότερους οδηγούς τους βλέπω μόνο όταν το αμάξι τους ακινητοποιηθεί εντελώς ή για σουλούπωμα όταν είναι να περάσουν ΚΤΕΟ. Έρχονται και μου ζητούν τα απολύτως απαραίτητα, μόνο και μόνο για να μην κοπούν στον τεχνικό έλεγχο. Κι από τις επαφές μου στα ΚΤΕΟ ξέρω πως κι εκεί τα παιδιά συχνά κάνουν τα στραβά μάτια. Το μεγαλύτερο ποσοστό των οχημάτων που περνάνε το ΚΤΕΟ στην περίοδο της οικονομικής κρίσης, σ’ άλλες εποχές απλά θα κόβονταν και θα ξανακόβονταν. Κανονικά, με τα προβλήματα που έχουν δε θα ‘πρεπε να περάσουν ούτε στον αιώνα των άπαντα.
«Φίλε οδηγέ, κατανοώ πως δεν έχεις λεφτά ούτε για να περάσεις το μήνα, αλλά μη συμπεριφέρεσαι σαν μελλοθάνατος ή ακόμα και σαν ψυχρός δολοφόνος σε αναστολή»
Ως μάστορας, αλλά πρώτα-πρώτα ως άνθρωπος, θεωρώ την όλη κατάσταση τραγική. Φίλε οδηγέ, κατανοώ πως δεν έχεις λεφτά ούτε για να περάσεις το μήνα, αλλά μη συμπεριφέρεσαι σαν μελλοθάνατος ή ακόμα και σαν ψυχρός δολοφόνος σε αναστολή. Κάνε ό,τι μπορείς για να φτιάξεις το αμαξάκι σου όσο το δυνατόν καλύτερο.
«Μη βγαίνεις στους δρόμους με σαράβαλο όχημα κι όποιον πάρει ο χάρος»
Σκέψου τον εαυτό σου, τα παιδιά σου και τα παιδιά των συνανθρώπων σου. Μη βγαίνεις στους δρόμους με σαράβαλο όχημα κι όποιον πάρει ο χάρος. Κι εσείς συνάδελφοι μάστορες και υπάλληλοι των ΚΤΕΟ βοηθήστε την κατάσταση να σταματήσει αυτό το φαινόμενο. Θα καταντήσουμε μια χώρα νεκρών και αναπήρων της ασφάλτου. Όσο για την πολιτεία, ας βγει επιτέλους στους δρόμους για ελέγχους. Κι αντί να ρίξει τα πρόστιμα, καλύτερα να τ΄ανεβάσει, λέω εγώ ο ταπεινός μηχανικός. Είναι δολοφονικό π.χ. να χαμηλώσεις την κλήση για την υπερβολική ταχύτητα, όταν τ’ αμάξια είναι σε τέτοιο χάλι. Δυστυχώς, ο Έλληνας μόνο υπό το φόβο της τιμωρίας, μόνο με το βούρδουλα σκέφτεται λογικά. Ακόμα κι όταν πρόκειται για την ίδια τη ζωή του.
