Αγροτουρισμός στη χώρα του… τίποτα

Έλληνες μετανάστες επενδυτές στην Ελλάδα του... τίποτα

Οι γονείς μου, νέα παιδιά, ξεκίνησαν από τις δυο άκρες της Ελλάδας, ο πατέρας μου από την Κρήτη και η μάνα μου από τον Έβρο, για τη Γερμανία. Εκεί σπούδασαν δωρεάν στο δημόσιο πανεπιστήμιο, γνωρίστηκαν ως φοιτητές και γρήγορα παντρεύτηκαν. Έφτιαξαν τη ζωή τους, τη δουλειά τους, έκαναν σπίτια, παιδιά, λεφτά. Κανείς Γερμανός δεν τους αντιμετώπισε ποτέ ως μετανάστες.

«Eίχαν το γερμανικό κράτος συμπαραστάτη σε κάθε τους προσπάθεια»

Ζήσανε αξιοπρεπώς και είχαν το γερμανικό κράτος συμπαραστάτη σε κάθε τους προσπάθεια. Στην Ελλάδα, τα τελευταία 40 χρόνια πηγαινοερχόντουσαν, κι εμείς μαζί τους- η αδερφή μου κι εγώ-, μονάχα για τις διακοπές. Χριστούγεννα, Πάσχα, καλοκαίρια, όλα τα περνούσαμε στα χωριά με τους παπούδες και τις γιαγιάδες.

«Η ελληνική γλώσσα μας έλεγε πάντα είναι η ψυχή του Έλληνα»

Από μικρά θυμάμαι που μας μάζευαν μπροστά στο τζάκι στο παλιό μας σπίτι στη Στουγκάρδη κι μας έλεγαν ιστορίες για την πατρίδα. Είστε Γερμανοί μας λέγανε, μα πρώτα είστε Έλληνες! Δε θα ξεχάσω ποτέ το ξύλο που ‘χα φάει απ΄τον πατέρα όταν, επειδή δε μπορούσα να μάθω τα ελληνικά, του ζήτησα να σταματήσω το απογευματινό ελληνικό σχολείο. Η ελληνική γλώσσα μας έλεγε πάντα είναι η ψυχή του Έλληνα. Κι αν για κάτι ξεχωρίζουν οι Έλληνες είναι για την ψυχή τους.

«Όμως κάτι με τραβούσε στις ρίζες μου»

Στην αρχή της οικονομικής κρίσης οι γονείς μου, συνταξιούχοι πια, αποφάσισαν να επιστρέψουν και να εγκατασταθούν μόνιμα στην Ελλάδα. Η ζωή στη Γερμανία τους είχε πάει πολύ καλά κι έπειτα από κόπους μιας ζωής στην ξενιτιά, είχαν αγοράσει σπίτια και στην Αθήνα και στα χωριά. Η αδερφή μου τους ακολούθησε κι απόμεινα εγώ, κάτοικος Βερολίνου πλεόν, για να συνεχίσω τις σπουδές μου. Όμως κάτι με τραβούσε στις ρίζες μου. Στη Γερμανία σπούδασα τουριστικά επαγγέλματα κι αυτός ήταν ακόμη ένας λόγος να θέλω να γυρίσω.

«Είχα κληρονομήσει την αγάπη των γονιών μου για την Ελλάδα και ειδικά για την Κρήτη»

Μόλις ολοκλήρωσα τις σπουδές μου, τα μίλησα με τον πατέρα μου και με την αδερφή μου. Είχα βρει καλή δουλειά σ’ ενα γερμανικό τουριστικό οργανισμό, με καλά λεφτά και με τη δυνατότητα πολλών ταξιδιών, αλλά δεν ήμουν ευτυχισμένος. Θες που λείπαν οι δικοί μου, θες που είχα κληρονομήσει την αγάπη των γονιών μου για την Ελλάδα και ειδικά για την Κρήτη, αποφάσισα να γυρίσω κι εγώ.

«Ο πατέρας μου είχε προλάβει ν’ αγοράσει μια μεγάλη έκταση γης, σε καταπληκτική τοποθεσία, με υπέροχη θέα και μερικές χιλιάδες ρίζες ελιές»

Τα βάλαμε κάτω, είδαμε πόσα λεφτά χρειάζονται και βάλαμε πλώρη για να χτίσουμε έναν παραδοσιακό συγκρότημα εξοχικών κατοικιών. Τα μισά για μένα, τα μισά για την αδερφή μου, που στο μεταξύ είχε παντρευτεί ένα καλό και προκομμένο παιδί από την Ελλάδα. Ήδη μου ‘χαν κάνει και μια κουκλίτσα ανιψιά και καταλαβαίνετε παππούς και γιαγιά είχαν κατουρηθεί από τη χαρά τους. Ο πατέρας μου είχε προλάβει ν’ αγοράσει μια μεγάλη έκταση γης, σε καταπληκτική τοποθεσία, με υπέροχη θέα και μερικές χιλιάδες ρίζες ελιές. Ο σχεδιασμός ήταν ο παραδοσιακός οικισμός να λειτουργεί καλοκαίρι και χειμώνα. Θα υπήρχαν ποικίλες δραστηριότητες, ιππασία, κτηνοτροφία, αγροτουρισμός.

«Παρασυρμένοι από τον τεχνικό πολιτισμό, συχνά επιλέγουν στις διακοπές τους να ασχολούνται με τις αγροτικές και κτηνοτροφικές δουλειές»

Θα ήταν ένας μικρός παράδεισος, απείραχτος από τον χρόνο, αλλά με όλες τις σύγχρονες ανέσεις. Η στόχευση θα απευθυνόταν περισσότερο σε τουρίστες από το εξωτερικό, κυρίως από τη Γερμανία. Εκεί, τα τελευταία χρόνια υπάρχει η τάση οι άνθρωποι να ξανακερδίσουν τη χαμένη σχέση τους με τη φύση. Παρασυρμένοι από τον τεχνικό πολιτισμό, συχνά επιλέγουν στις διακοπές τους να ασχολούνται με τις αγροτικές και κτηνοτροφικές δουλειές. Ο αγροτουρισμός και οι διακοπές καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς κερδίζουν διαρκώς έδαφος. Αυτός, εξάλλου, θεωρείται ο τουριστικός κλάδος που θα βρεθεί στο επίκεντρο των εξελίξεων τα επόμενα έτη.

«Ο πατέρας μου όντας μεγαλωμένος στη Γερμανία αποφάσισε να τα κάνει όλα με το γράμμα του νόμου»

Ήμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε. Διαβάσαμε κιόλας πως ετοιμάζεται πρόγραμμα ΕΣΠΑ για τουριστικές μονάδες. Ο πατέρας μου όντας μεγαλωμένος στη Γερμανία αποφάσισε να τα κάνει όλα με το γράμμα του νόμου. Ενώ του δόθηκαν άπειρες ευκαιρίες να λαδώσει για να το προχωρήσει το θέμα κι ενώ τα λεφτά δεν αποτελούσαν πρόβλημα, δεν υπέκυψε ποτέ. Το αποτέλεσμα των προσπαθειών μας αποδείχτηκες τραγικό.

Η ιστορία αυτή κοντεύει τρία χρόνια τώρα κι ακόμα δεν έχουμε βγάλει άκρη. Λες κι ο νόμος στην Ελλάδα υπάρχει μόνο για να παραβαίνεται. Η γραφειοκρατία ανίκητη, τα τοπικά συμφέροντα ακόμη πιο ισχυρά. Η δυσκαμψία της ελληνικής κοινωνίας ανυπέρβλητη. Οι τράπεζες για κλάματα. Μηδέν επαγγελματισμός. Μηδέν προγραμματισμός. Εδώ, μόνο οι φόροι τείνουν στο άπειρο και η ανταποδότικότητα στο απόλυτο τίποτα. Όσο για το ΕΣΠΑ, αυτό όλο προκηρύσσεται, όλο ξεκινά κι όλο τίποτα. Μόνο εξαγγελίες για 100 εκατ. ευρώ, για 120 εκατ. ευρώ και τελικά μηδέν στο πηλίκο.

«Τουλάχιστον εκεί, κι ας ήμασταν μετανάστες, ποτέ δε μας αντιμετώπισαν ως ξένους»

Έχουμε οικογενειακώς απογοητευτεί. Πραγματικά είμαστε έτοιμοι να τα πουλήσουμε όλα και να τραβήξουμε ξανά για τη Γερμανία. Τουλάχιστον εκεί, κι ας ήμασταν μετανάστες, ποτέ δε μας αντιμετώπισαν ως ξένους. Ποτέ δε νιώσαμε πολίτες δεύτερης κατηγορίας, όπως στην πατρίδα μας. Ποτέ δε μας θεώρησαν κορόιδα ή την άλλη τη λέξη από «μ» που αφειδώς αποκαλεί καθημερινά ο ένας Έλληνας τον άλλον.

«Δυστυχώς, υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια»

Η προθεσμία που δώσαμε στον τόπο μας είναι μέχρι το τέλος της χρονιάς. Αν έως τότε δε βρούμε νόμιμα άκρη, θα φύγουμε. Δυστυχώς, υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια. Έχουμε σχεδόν αποφασίσει να κάνουμε τη δουλειά μας στην Κύπρο. Κι εκεί έχουν αναπτυσσόμενο τουρισμό. Κι εκεί ελληνικά μιλούν. Κι εκεί Ελλάδα είναι. Και σίγουρα εκεί θα αισθανθούμε περισσότερο Έλληνε απ’ ό,τι εδώ.

 

Θέλεις να διαβάζεις άρθρα σαν το παραπάνω

Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση!

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλούμε συμπληρώστε το σχόλιο σας!
Παρακαλούμε συμπληρώστε το όνομα σας εδώ